Bilim adamlari pirelerin farkli yukseklikte ziplayabildiklerini gorur.
Birkacini toplayip 30 cm yuksekligindeki bir cam fanusun icine koyarlar.
Metal zemin isitilir. Sicaktan rahatsiz olan pireler ziplayarak kacmaya calisir ama baslarini tavandaki cama carparak duser.
Zemin de sicak oldugu icin tekrar ziplar, tekrar baslarini cama vururlar. Pireler camin ne oldugunu bilmediklerinden, kendilerini neyin engelledigini anlamakta zorluk ceker. Defalarca kafalarini cama vuran pireler sonunda o zeminde 30 santimden fazla ziplamamayi ogrenir.
Artik hepsinin 30 cm zipladigi gorulunce deneyin ikinci asamasina gecilir ve tavandaki cam kaldirilir. Zemin tekrar isitilir.
Tum pireler esit yukseklikte, 30 cm ziplar! Uzerlerinde cam engeli yoktur, daha yuksege ziplama imkanlari vardir ama buna hic cesaret edemezler.
Kafalarini cama vura vura ogrendikleri bu sinirlayici “hayat dersi”ne sadik halde yasarlar. Pirelerin isterlerse kacma imkanlari vardir ama kacamazlar. *Cunku engel artik zihinlerindedir*.
Onlari sinirlayan dis engel kalkmistir ama kafalarindaki ic engel varligini surdurmektedir. Bu deney canlilarin neyi basaramayacaklarini nasil ogrendiklerini gosterir. Buna “*cam tavan sendromu*” denir. Bir insanin gelebilecegine inandigi en ust nokta, onun cam tavanidir.
Cam tavaniniz hayallerinizin tavan yuksekligini gosterir.
Yapabileceğin, yapabileceğini düşündüğün kadardır.
Yorum yapın